شیطان و یکصد دستیارش

هر عملی که مهمتر باشد شیاطین بیشتر در مقام فریب بشر هستند حضرت صادق(ع) می فرماید: کسی که امانتی نزدش سپرده شد و به صاحبش بگردانید هزار گره از گره های آتش را از گردن خود باز نموده است. پس درادای امانت شتاب کنید. جز این نیست کسی که امانتی نزدش سپرده شد ابلیس بر او یکصد شیطان از دستیارانش را می گمارد تا او را وسوسه و گمراه سازند که در امانت خیانت کند و هلاکش کنند مگر کسی که خدا او را از شرّشان نگهدارد.
خیانت فقر می آورد

پیامبر اکرم(ص) می فرماید: امانت داری موجب ثروت و خیانت موجب تهیدستی است.

به حضرت صادق(ع) عرض کردند زنی در مدینه است که مردم دختران خود را برای تربیت نزد او می گذارند با این کسب ضعیف هیچ کس را در بی نیازی مانند او ندیدیم حضرت فرمود: او راستگو است و ادای امانت می کند و اینها روزی را وسیع می کند.

 
حضرت صادق(ع) می فرماید: “به طول رکوع و سجود شخص مؤمن منگرید چون ممکن است در اثر عادتش باشد که ترک عادت بر او سخت دشوار است لکن به راستگویی و امانت داریش بنگرید” یعنی این دو خصلت است که بر قوّت ایمان و سعادتمندی شخص است.

امانت باید رد شود به هر که باشد.

روایات زیادی داریم که باید امانت به صاحبش برگردانده شود هرکس که باشد و وجوب ردّ امانت و حرمت خیانت تنها نسبت به مسلمان نیست بلکه با جمیع افراد بشر است. مسلمان یا کافر حتی نسبت به ناصبی ها که بدترین کفّارند.

حضرت صادق(ع) می فرماید: “از عذاب خداوند بترسید و امانت را به صاحبش برگردانید اگر کشنده علی(ع) مرا بر چیزی امین قرار داد هر آینه امانتش را به او بر می گردانم.”

از خدا بترسید و امانت را به صاحبش برگردانید خواه سفید پوست باشد یا سیاه پوست هرچند از خوارج (دشمنان علی(ع)) یا اهل شام باشد.

شخصی از حضرت صادق(ع) پرسید: آیا حلال است از روی مکر و خیانت مال ناصبی (یعنی دشمن اهل بیت (ع)) را تصرّف کنیم؟ حضرت فرمود: کسی که ترا امین دانست از تو امید خیرخواهی داشت امانتش را به او برگردان هرچند کشنده ی حسین(ع) است.

و در روایت دیگری نیز حضرت صادق(ع) می فرماید: جز این نیست خدا پیغمبری را نفرستاد مگر اینکه مردم را وادار به راستگویی و ادای امانت به تمام مردم، نیکوکار باشند یا بدکار.

حضرت سجاد(ع) به شیعیان خود می فرمود: بر شما باد به ادای امانت، به خدائی که محمد(ص) را به راستی به پیامبری برگزید اگر کشنده پدرم حسین بن علی(ع) مرا بر شمشیری که با آن پدرم را کشته امین قرار دهد شمشیرش را به او رد می کنم.

برگرفته از کتاب گناهان کبیره از آیت الله دستغیب

  تنظیم برای تبیان: پایدار

بدون دیدگاه » شهریور ۱م, ۱۳۸۸

ماه پر مغفرت و رحمت و برکت مبارک

بدون دیدگاه » مرداد ۳۱م, ۱۳۸۸

از قضاوت داوود نبی تا حضرت مهدی

حضرت داوود حکم غیبی صادر می کرد و به شواهد و ادله وابسته نبود. در زمان حضرت داوود شخص فقیری مدتها از خداوند رزق حلالی می طلبید. روزی گاوی در خانه او را شکست و داخل شد. او هم بر این اساس که دعایش مستجاب شده است گاو را سر برید و گوشت آن را کباب کرد و با خانواده اش خوردند. صاحب گاو که به دنبال گاوش می گشت فهمید که آن شخص فقیر گاو را کشته و مصرف کرده است. او را نزد حضرت داوود برد و حضرت داوود از آن شخص فقیر علت کارش را پرسید: او هم گفت من هفت سال بود که دعا می کردم خدا رزق حلالی مرحمت کند، وقتی گاو در را شکست و داخل شد به خود گفتم دعایم مستجاب شده است؛ لذا آن را سر بریدم و با خانواده ام خوردیم. 
حضرت داوود حکم غیبی صادر می کرد و به شواهد و ادله وابسته نبود، امام زمان(ع) هم این گونه حکم می کند 

حضرت داوود به صاحب گاو فرمود: از شکایتت صرف نظر کن، صاحب گاو عصبانی شد و اعتراض کرد که این چه نحو قضاوت کردن است. حضرت داوود به او فرمود: علاوه بر آن، نصف دارائیت را هم به او بده. صاحب گاو به شدت برآشفت. حضرت داوود فرمود تمام دارائیت را هم به او بده. در بین مردم در اثر این حکم سر و صدا بلند شد، حضرت داوود همراه با مردم بر سر قبر پدر کسی که گاو را کشته بود حاضر شد و او را زنده کرد وعلت مرگش را از او جویا شد. او گفت پدر این صاحب گاو غلام من بود. او مرا کشت و تمام دارائیم را هم تصاحب کرد. در نتیجه روشن شد علاوه بر اینکه تمام دارائی صاحب گاو متعلق به آن شخص فقیر است، خود صاحب گاو و فرزندانش هم بچه های غلام پدر او هستند و متعلق به او می باشند، امام زمان(ع) هم این گونه حکم می کند. 

گردآوری: سلطانی-گروه دین و اندیشه

تنظیم برای سایت: سید پیمان صابری

بدون دیدگاه » مرداد ۲م, ۱۳۸۸

داستان حضرت سلیمان(ع) و مورچه

در یکی از مسافرت های سلیمان(ع) که جن و انس و پرندگان او را همراهی می کردند، عبورشان به سرزمین مورچگان (سرزمینی در نزدیکی طائف و به قول بعضی در نزدیکی شام) افتاد. یکی از مورچه ها با تعجیل سایر مورچگان را آگاه ساخت و به ایشان گفتبه خانه هایتان پناه ببرید و از مسیر سلیمان(ع) و یارانش دور شوید تا آنها شما را زیر پاهایشان لگدکوب نکنند. باد، صدای آن مورچه را به گوش سلیمان(ع) رسانید و سلیمان(ع) دستور داد تا او را به حضورش بیاورند. سپس به او گفت مگر نمی دانی که من پیامبر خدا هستم و از جانب انبیاء ستمی به دیگران نمی رسد؟ مورچه پاسخ داد چرا میدانم. سلیمان(ع) گفت: پس چرا مورچگان را از ما ترسانیدی؟ مورچه پاسخ داد منظور من این بود که آنها عظمت و شوکت ترا مشاهده نکنند تا خود را در مقابل تو حقیر پندارند و ناسپاسی به درگاه خداوند آغاز نمایند.

سخنان مورچه در نظر سلیمان(ع) معقول آمد. سپس مورچه سلیمان(ع) را خطاب داد و گفت آیا می دانی چرا خداوند از میان تمام قدرت ها باد را برای حرکت دادن تخت تو انتخاب نمود؟ سلیمان(ع) جواب داد نمی دانم. مورچه گفت برای اینکه بدانی تمام این قدرت و شوکت و مقام تو بر باد است و تو مغرور و متکبر نگردی. 
آنگاه سلیمان(ع) تبسم کرد و فرمود:”پروردگارا مرا توفیق شکر نعمت خود را که به من و پدرم عطا فرمودی، عنایت فرما…”

***************

روزی حضرت سلیمان(ع) در کنار دریا نشسته بود، نگاهش به مورچه ای افتاد که دانه گندمی را باخود به طرف دریا حمل می کرد. سلیمان(ع) همچنان به او نگاه می کرد که دید او نزدیک آب رسید. در همان لحظه قورباغه ای سرش را از آب دریا بیرون آورد و دهانش را گشود، مورچه به داخل دهان او وارد شد، و قورباغه به درون آب رفت. سلیمان(ع) مدتی در این مورد به فکر فرو رفت و شگفت زده فکر می کرد، ناگاه دید آن قورباغه سرش را از آب بیرون آورد و دهانش را گشود، آن مورچه از دهان او بیرون آمد، ولی دانه ی گندم را همراه خود نداشت. سلیمان(ع) آن مورچه را طلبید و سرگذشت او را پرسید. 

مورچه گفت: “ای پیامبر خدا در قعر این دریا سنگی تو خالی وجود دارد و کرمی در درون آن زندگی می کند. خداوند آن را در آنجا آفرید او نمی تواند ار آنجا خارج شود و من روزی او را حمل می کنم. خداوند این قورباغه را مامور کرده مرا درون آب دریا به سوی آن کرم حمل کرده و ببرد. این قورباغه مرا به کنار سوراخی که در آن سنگ است می برد و دهانش را به درگاه آن سوراخ می گذارد من از دهان او بیرون آمده و خود را به آن کرم می رسانم و دانه گندم را نزد او می گذارم و سپس باز می گردم وبه دهان همان قورباغه که در انتظار من است وارد می شود او در میان آب شناوری کرده مرا به بیرون آب دریا می آورد و دهانش را باز می کند ومن از دهان او خارج میشوم.” 

سلیمان به مورچه گفت: وقتی که دانه گندم را برای آن کرم میبری آیا سخنی از او شنیده ای؟ 

مورچه گفت آری او می گوید: 
ای خدایی که رزق و روزی مرا درون این سنگ در قعر این دریا فراموش نمی کنی رحمتت را نسبت به بندگان با ایمانت فراموش نکن.

برگرفته از کتاب قصص انبیاء از هبوط آدم(ع) تا پیامبر اسلام(ص)

  تنظیم برای تبیان: پایدار

بدون دیدگاه » مرداد ۱م, ۱۳۸۸

صورت کتیبه انسان کامل

بدان اى عزیز که قرآن کریم صورت کتیبه انسان کامل است ، و قرآن به راست ترین و درست ترین راه هدایت کننده است . خداوند سبحان مى فرماید: ان هذا القرآن یهدى للتى هى اءقوم ؛ یعنى قرآن کریم عین صراط مستقیم است . قوله سبحانه : و ان هذا صراطى مستقیما فاتبعوه ولا تتبعوا السبل فتفرق بکم عن سبیله ؛ هر کس که حقیقت قرآن را در خود پیاده کرده است راه مستقیم به سوى هر خیر را پیموده است . و هر کس به هر اندازه که واجد آن است به همان اندازه قرآن و انسان است ، و به انسان کامل تقرب جسته است .

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸

اجابت نداى بندگان

خداوند سبحان مى فرماید: و اذا ساءلک عبادى عنى فانى قریب اءجیب دعوة الداع اذا دعان فلیستجیبوا لى ولیؤ منوا بى لعلهم یرشدون ؛ چون بندگان من درباره من از تو بپرسند بگو من نزدیکم و به نداى کسى که مرا بخواند پاسخ مى دهم ، پس به نداى من پاسخ دهند و به من ایمان آورند تا راه راست یابند.

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸

برنامه انسان سازى

نماز ستون دین و بهترین و استوارترین برنامه آدم ساز است .

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸

خداى چاره ساز

الهى ! ما همه بیچاره ایم و تنها تو چاره اى ، و ما هم هیچ کاره ایم و تنها تو کاره اى .

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸

ثبت قلبى على دینک

بسیار کسانى که دعوى بندگى کرده اند و دم از ترک دنیا زده اند؛ تا دنیا بدیشان روى آورد، جز وى همه را پشت پا زده اند. این بنده در معرض امتحان نیامده شرمسار است ، به حق خودت ثبت قلبى على دینک !

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸

خدا سر انسان است

انسان مرد کامل است نه صورت انسانیه ، و در حدیث قدسى آمده است : الانسان سرى و اءنا سره ؛ انسان سر من است و من سر او هستم .

بدون دیدگاه » تیر ۷م, ۱۳۸۸